جهان ایران

یکی از ویژگی های یک کاندیدای موفق اینست که بتواند تصویری منسجم (integrated) و فاقد تزلزل از خود نمایش دهد. کاندیدایی که ظرف 4 سال مانیفست سیاسی اش را چرخش 180 درجه ای دهد جذابیت نخواهد داشت. بیانیه های اخیر کروبی نشان می دهد که ورژن 88 کروبی با ورژن 84 آن تفاوت های زیادی دارد. بر اساس اصول تبلیغات یکی از مهم ترین شاخص ها در تعیین ثبات قدم ، ثابت بودن  بخشی(segment) از رای دهندگان است که یک کاندیدا هدف (Target) قرار می دهد. کروبی  بخشی از جامعه را که هدف قرار داده است نسبت به 4 سال پیش خیلی  تغییر داده است. 4 سال پیش هدف کروبی جلب رای فرودست ترین لایه های جامعه و طبقه محروم بود اما این بار طبقه روشنفکر و اکثریت خاموش را هدف قرار داده است. این باعث شده است کروبی نزد مردم شخصیتی پاردوکسیکال و فاقد ثبات شخصیت انتخاباتی جلوه کند. اگر با جامعه در ارتباط باشید می بینید که اکثریت جامعه او را جدی نمی گیرد. اگر به حافظه تاریخی خود رجوع کنیم، در سال 84 کسانی دور کروبی بودند که منتقد افراط در برنامه های اصلاح طلبان بودند و از این رو در مقابل معین، کروبی معتقد بود که برنامه های اصلاح طلبان باید به آرمان های انقلاب و ارزش های دینی  نزدیک  باشد. اما این بار استراتژیست های کروبی  عبدی و کرباسچی هستند که به نوعی معتقد به عبور از خاتمی و خروج از حاکمیت بودند. طنز ماجرا در آنست که گروه هایی از قبیل دفتر تحکیم وحدت و ملی مذهبی ها که چهار سال قبل از سوی تیم کروبی متهم به تندروی می شدند این بار طرفداران پر و پا قرص وی شده اند. اشتباه کروبی اینست که استراتژی ای را در پیش گرفته است که منجر به قطع امید هوادارن 50 هزار تومانی دور پیش اش خواهد شد. از طرف دیگر عبای روشنفکری دو آتشه نیز به قبای خط امامی سابق کروبی نمی خورد و از این رو این شخصیت پاردوکسیکال کروبی موفق به جذب آراء اکثریت خاموش و کشاندن تحریمی های سابق به پای صندوق های رای نخواهد شد. به این ترتیب کروبی رای های 50 هزار تومانی دور قبل را به موسوی و احمدی نژاد تقدیم خواهد کرد و با این سابقه توانایی جذب اکثریت خاموش را نخواهد داشت. کروبی حتی اگر شب شمارش آراء نخوابد قطعا نخواهد توانست آراء دور قبل خود را تکرار کند.